Spot op Genk

Zo’n 120 jaar geleden was Genk een dorpje van 2000 zielen. Toen kwam de ontdekking van de steenkool en veranderde alles: Genk werd op enkele decennia tijd een multiculturele, geïndustrialiseerde mijngemeente. Na de sluiting van de mijnen evolueerde het verder tot de derde industriepool van Vlaanderen.  Met 65.000 inwoners is Genk nu de tweede centrumstad van Limburg en meteen ook één van de meest cultureel diverse steden van Vlaanderen.
Uitgedaagd door de problemen van de mijnsluitingen nu 25 jaar geleden, gevolgd door herstructureringen in de automobielnijverheid stond Genk voor het dilemma: evolueren tot een sociale probleemstad of die problemen zien als uitdagingen en voluit gaan voor economische en sociale transitie. Genk koos voor dat laatste en besefte dat het vooral behoefte heeft aan creativiteit en menselijk innovatiepotentieel als motoren van transformatie. 
De in 2000 verworven stadstitel is een katalysator van transformatie gebleken. Twee van de drie oude mijnsites ontpopten zich tot de trekkers van het nieuwe Genk. In Winterslag ontstond C-mine, de site van de creativiteit. De site in Waterschei werd Thorpark en trekt de kaart van de kenniseconomie met de ontwikkeling van een hoogtechnologisch wetenschaps- en bedrijvenpark. Nu, na de aangekondigde sluiting van Ford, wordt meer dan ooit naar deze twee gekeken. Uit de synergie tussen het creatieve en het technologische ontstaat in Genk het ondernemerschap van de
toekomst.
Maar cultuur bloeit ook op andere plaatsen in de stad. Zo trekt de Genkse Bibliotheek op het Stadsplein in het hartje van de stad sinds vijf jaar de aandacht. Het kleine maar actieve Emile Van Dorenmuseum houdt de herinnering aan de tijd van de 19de eeuwse landschapschilders levend en vormt zo één van de onderdelen van een actief en creatief erfgoedbeleid.
Cultuur gebeurt in Genk ook dóór de mensen zelf. Het sociaal-artistieke wint aan belang: voorstellingen die vanuit de inhoud van de stad vertrekken met een universele betekenis, hebben de voorbije jaren mee het succes van C-mine cultuurcentrum gekleurd. Het project Muntagna Nera in 2010 met veertien Italiaanse Genkenaren en het professioneel ensemble Graindelavoix was niet
enkel een sociaal-artistiek succes, maar kreeg ook twee tournees door Vlaanderen en Nederland. Kers op de taart was de live-cd, die meteen één van de bestsellers werd binnen het genre van 2012. VERTELGENKVERTEL zet die trend in 2013 verder en zoomt in op de bijzondere verhalen van Genkenaren door alle sociale lagen heen. Dit verhalenproject trok beeldend kunstenaar Koenraad Tinel en schrijver Stefan Brijs aan als professionele componenten en resulteerde in een tentoonstelling, een boek en een podiumvoorstelling.